Nieuws

Koop een concertvleugel

Het sneeuwt als ik deze blog schrijf. Straks gaat het vriezen. Files zorgen voor een nog langere spits en oma gaat de deur voorlopig niet uit. De winter is taai.

Zoals de winter de boel stil kan leggen, kunnen ook zorginnovaties vertragen. Het idee dat het beter moet kunnen, wekte inspiratie. We deden het immers met het oog op de patiënt, dus wie kon daar op tegen zijn? Ook de kick-off van het veranderproces gaf energie, er waren zelfs professionals in hun vrije tijd voor terug gekomen. Totdat we overgingen van denken naar doen. De klad kwam er in. Weerstand kwam op, routines bleken moeizaam te veranderen. Een cultuurverandering plan je kennelijk niet op een specifieke datum om 9.30 uur exact. De rugdekking van de opdrachtgever was ook al niet meer zo zichtbaar. Het werd een beetje koud.

Herkenbaar? Ik kom veel project- en programmaleiders tegen die mij in deze of andere woorden schilderen hoe zij hun werk ervaren. Kennelijk is zorginnovatie een taaie kwestie. Dat bracht in mij het verlangen naar boven om de TopClass Intrapreneurship te ontwikkelen. Bedoeld als ruggesteun voor interne zorginnovatoren met als resultaat een impactvolle implementatie.

Zo’n twaalf jaar geleden was ik HR-manager van het Flevoziekenhuis. Op een gegeven moment kreeg ik de vaste overtuiging dat er in de ontvangsthal muziek nodig was. Met de voorzitter van de medische staf heb ik dezelfde middag een concertvleugel gekocht, de rekening  naar de Raad van Bestuur gestuurd en een advertentie gezet voor vrijwillige pianisten. Een paar weken later klonk er pianomuziek. Er was geen budget, geen stuurgroep, geen planning en geen opdrachtgever.

Als ik er aan terug denk, word ik weer een beetje bang. Het is dezelfde angst die ik toen voelde. Hoe durf je zoiets? Kennelijk was er een inschatting dat er (achteraf) voldoende draagvlak zou zijn. Het is inderdaad goed gekomen. De vleugel staat er nog steeds.

Angst van projectleiders leidt nogal eens tot te veel behoedzaamheid, of nog erger: stilstand en onzekerheid. Mijn angst beschouw ik als een gave of competentie waardoor ik sensitief ben. Het is geen belemmering (meer) voor actie, integendeel: het zet me er juist toe aan.

In de TopClass Intrapreneurship bieden we kennis en instrumentarium. We bespreken cultuur en context en het eigen projectvoorstel van de deelnemers. Daarnaast gaan we vooral in op de persoon van de interne veranderaar. We bespreken diepgaande drijfveren en visies en we maken de pendel tussen persoon en professie. In mijn geval hoe angst niet negatief maar positief kan werken.

Het pianospel in het Flevoziekenhuis ontroerde mij. Patiënten komen in hun onzekerheid en pijn zo’n ziekenhuis binnen. De patiënten die in hun bed naar de OK gereden worden, komen bovenlangs de hal. Muziek verzacht en troost. Daarom had ik het gedaan. Ik ben blij dat ik dat voor ogen heb gehouden.

Terwijl ik de laatste zin van deze blog schrijf, schijnt de zon in een strakblauwe lucht. De dagen lengen. Welkom in de TopClass!

Maarten Ploeg

Programmaleider TopClass Intrapreneurship

Voor meer info over de TopClass: http://brochures.vitalinnovators.nl/topclass-intrapreneurship

Meer Nieuws